Op Eerste Paasdag stond de Open Hof, een kerk in Kampen, precies 500 (!!) dagen open om kerkasiel te bieden aan de kinderen Babayants en hun ouders. Vijfhonderd dagen van continu, 24/7, kerkdienst houden. Het asiel wordt door veel kerken ondersteund en ook vanuit onze gemeente zijn in de Open Hof vieringen gehouden.
Waarom kerkasiel? De belangrijkste reden waarom de familie Babayants niet uitgezet moet worden naar Oezbekistan is dat de kinderen hier ‘geworteld’ zijn. Ze leven inmiddels elf jaar in Nederland, de jongste twee zijn hier geboren, en alleen de oudste zoon heeft nog herinneringen aan zijn geboorteland.
Dat ‘geworteld zijn’ betekent veel meer dan dat het zielig voor ze is om te worden teruggestuurd. Onderzoek heeft laten zien dat dit uiterst schadelijk is voor de kinderen. In december 2018 is dit al bewezen door een grote groep wetenschappers en specialisten. Het rapport hierover is door de politiek overgenomen en speelde een belangrijke rol in het kinderpardon van 2019: alle asielzoekers-gezinnen met kinderen die vijf jaar of langer in Nederland waren kregen een verblijfsvergunning. Dit kinderpardon zou eenmalig zijn, met daaraan gekoppeld de toezegging om de asielprocedure te versnellen, zodat kinderen nooit meer langer dan vijf jaar hoeven te wachten op een besluit.

Het kinderpardon kwam wel, maar de overheid is er niet geslaagd om de procedure te versnellen, en daarom wacht opnieuw een grote groep kinderen al langer dan vijf jaar op de definitieve uitspraak over hun asielaanvraag.
Een groeiende groep. Want er zijn ondertussen nog 420 andere kinderen die, net als de kinderen Babayants, hier zijn opgegroeid en geworteld. En die ook leven in de dreiging van uitzetting. 420 kinderen, eigenlijk wel een grote groep, maar niet zo bekend, bijna ongezien en ongehoord.
Om hen wèl te zien en hen wèl te horen laten kerken in ons land om op 29 april, om twintig over vier (voor 420 kinderen), 5 minuten de kerkklokken te luiden. Het geluid van de klokken is een oproep aan de overheid voor een pardon voor deze kinderen en om de asielprocedure eindelijk eens te versnellen. Onze klokken luiden mee.

Namens de kerkenraad, Klaas de Vries