In de korte startviering in het koor van de kerk kwam Zacheus ter sprake, tollenaar en woekeraar en daardoor niet populair bij de mensen. Zacheus was voor de rondtrekkende Jezus in een boom geklommen. Goed zicht op Jezus, maar tegelijkertijd ook een verdekte, beschutte plek. Toch zag Jezus hem, hij sprak hem aan en Zacheus voelde zich gezien.

In kleine groepjes spraken we over een ander echt zien en je gezien voelen: wat is daarvoor nodig, hoe doe je dat? De inventarisatie bracht veel naar voren: interesse tonen, aanspreken, de tijd nemen, je schroom opzij zetten, geduld, misschien eens met andere ogen naar een ander kijken, betrokken zijn, maar ook: “iemand mag ook wel eens in de boom zitten!”.

Fijn om als gemeenteleden met elkaar in gesprek te zijn, met elkaar te delen en van elkaar te leren. Jammer was dat de opstelling van tafels en stoelen die anders zo uitnodigend is, nu nog niet zo geschikt bleek te zijn. Een deel staat wat verdekt voor de mensen aan de andere kant van de zaal en daardoor is het lastig om door iedereen gehoord en gezien te worden, dat moet een volgende keer anders!

Klaas de Vries